مریم عظیمی– در دومین روز از جشنواره فیلم کوتاه تهران، خبرنگار روزنامه صبا با دو انیمیشن‌ساز جوان گفت‌وگو کرده است که هر دو، نگاه اجتماعی و انسان‌محور را در قالبی متفاوت و تکنیکی به تصویر کشیده‌اند. علیرضا پورشکوری با انیمیشن «هدیه‌ای برای فردا» به مفهوم زن، خانواده و آرامش اجتماعی می‌پردازد و میرعلی حسینی اصلی در «بی‌ام‌و ۲۰۰۲» از دل یک موقعیت درام و تعقیب‌و‌گریز شبانه، مفهوم انتخاب و ازخودگذشتگی را بازآفرینی کرده است.

میرعلی حسینی اصلی که پیشتر با انیمیشن کوتاه دو دقیقه‌ای «پدر» در این جشنواره شرکت کرده بود این بار با انیمیشنی با عنوان « بی ام و ۲۰۰۲» در این جشنواره حضور یافته است. انیمیشن «بی ام و ۲۰۰۲» فلش بکی از یک داستان بلند است.

این انیمیشن به چه موضوعی می‌پردازد؟

موضوع فیلم درام است و یک تعقیب و گریز شبانه دارد. مضمونش شاید ایثار یا ازخودگذشتگی باشد، اما بیشتر از همه درباره انتخاب است. یعنی فرد در موقعیتی ناخواسته قرار می‌گیرید که اصلاً به آن فکر نکرده‌ و همان‌جا باید در مورد مسیری که باید پیش برود تصمیم بگیرد.

ایده این انیمیشن چگونه متولد شد؟

راستش این ایده برای یک کار بلند بود؛ آن داستان بلند درباره ماشینی بود که آسیب دیده و فردی آن را می‌بیند و به دنبال داستانش می‌گردد تا به نتیجه برسد. در واقع این فیلمی که اکنون در جشنواره حضور دارد، یک فِلَش‌بک از آن داستان بلند است؛ سکانسی مستقل از دلِ آن روایت بزرگ‌تر.

تکنیک ساخت این اثر چیست؟

تکنیک این انیمیشن دو بعدی است. در بخش‌هایی از تکنیک «دو بعدی پیپِر» و در قسمت‌هایی از «کات اوت» استفاده شده است. البته از «تری‌دی» هم کمک گرفته‌ام، چون بخش عمده یعنی هشتاد درصد فیلم تعقیب و گریز ماشینی است که با تکنیک سه بعدی کار شد.

فیلم شما چند دقیقه است و تیم سازنده این اثر چند نفره بود؟

این انیمیشن ده دقیقه است و حدودا ۱۵ نفر در بخش‌های مختلف تولید آن  به من کمک کردند.

ساخت فیلم تقریباً چقدر طول کشید؟

ساخت این اثر بیش از یک سال زمان برد، البته چون کار به‌ صورت مقطعی پیش می‌رفت، می‌توان گفت در مجموع حدود یک سال طول کشید.

ورود شما به دنیای انیمیشن به چه صورت بوده است؟ آیا به شکل آکادمیک یا به‌ صورت تجربی و از طریق دوره‌های آموزشی وارد این حوزه شدید ؟

می‌توانم بگویم که هر دو مسیر را طی کرده‌ام. من در مقطع دیپلم، رشته گرافیک خواندم و همان زمان صدا و سیما خودش انیمیشن تولید می‌کرد و پیرو همین امر من هم با اتمام تحصیل حدود یک سالی با آن‌ها همکاری پروژه‌ای داشتم. پس از آن دوباره در دانشگاه پذیرفته شدم و در مقطع لیسانس نیز باز گرافیک خواندم و در این دوره طراحی کاراکتر انجام می‌دادم و کارهای کوچک انیمیشنی می‌ساختم تا اینکه در مقطع ارشد، رشته کارگردانی انیمیشن را ادامه دادم. در تمام این سال‌ها هم کارهای گرافیکی، انیمیشنی و موشن‌گرافیکی انجام می‌دادم تا اینکه بعد از فارغ‌التحصیلی، چند فیلم کوتاه ساختم که تاکنون دو اثر از میان آن‌ها به جشنواره فیلم کوتاه تهران رسیده‌اند.

آیا رقابت در این دوره تنگاتنگ خواهد بود؟

در میان آثار راه یافته چند کارگردان هستند که تاکنون آثار مطرحی ارائه داده‌اند و فکر می‌کنم رقابت سختی شکل خواهد گرفت.