مریم عظیمی– در چهل‌ودومین جشنواره فیلم کوتاه تهران، جوانانی از نسل تازه سینما، روایت‌های متفاوتی از انسان، شرافت، خیال و رقابت به تصویر کشیده‌اند. از جهان روان‌شناختی «آدمک» تا پارودی خلاقانه «اسپایدرمرد»، از خیال عاشقانه «میام دنبالت» تا نقد معصومیت ازدست‌رفته در «شاه‌نامه»، هر فیلم تلاشی است برای بازخوانی انسان معاصر از دل فرم‌های کوتاه و فشرده، اما پر از معنا. صبا در گفت‌وگو با کارگردانان این آثار، نگاهی دارد به پشت‌صحنه شکل‌گیری ایده‌ها و دغدغه‌هایی که این نسل از فیلم‌سازان را به حرکت درآورده است.

فیلم کوتاه فانتزی–تخیلی «میام دنبالت» دومین ساخته محمد دهباشی و اولین حضور او به عنوان فیلمساز در جشنواره فیلم کوتاه تهران است. دهباشی در گفت‌وگو با صبا از شکل‌گیری ایده‌ای عاشقانه در فضای رویا و فناوری گفت و توضیح داد که همه جلوه‌های ویژه فیلم به‌صورت دستی ساخته شده‌اند. او تأکید کرد که هدفش روایت احساسی انسانی در دل جهانی خیال‌انگیز بوده است. این فیلم در چهار روز و در دریاچه نمک قم فیلمبرداری شده است.

در مورد ایده این فیلم و موضوعی که به آن پرداخته است، بگویید.

فیلم درباره مردی است که چند سالی‌ست همسرش را در اثر تمور مغزی از دست داده و اکنون قرصی در دسترس او قرار گرفته که می‌تواند در رویا، همسرش را دوباره ملاقات کند. او می‌تواند این رویاها را بسازد و در آنجا با همسرش دیدار داشته باشد، اما اتفاقاتی در این میان رخ می‌دهد که مانع این ملاقات می‌شون. ایده فیلم از جایی شکل گرفت که چند محیط جذاب و رویایی را با توجه به شغلم که در زمینه جلوه‌های ویژه است، دیدم و به این فکر کردم که این فضاها چه داستانی می‌توانند داشته باشند. به عنوان مثال، ماشینی بود که نورهای جالبی از آن ساطع می‌شد و حالتی رویایی داشت. از این تصویر مرا به ایده‌ای در رابطه با مردی می‌کشاند که شاید قرار است در این محیط با همسرش ملاقات کند و به این ترتیب داستان حول آن تصویر گسترش پیدا کرد و فیلم ساخته شد.

از نحوه استفاده از جلوه‌های ویژه برای این فیلم بگویید؟

ما در این پروژه از جلوه‌های ویژه بسیار استفاده کرده‌ایم، اما برخلاف تصور برخی مخاطبان از هوش مصنوعی بهره نگرفتیم چرا که اساسا فیلمبرداری و ساخت فیلم حدود یک سال پیش انجام شد، زمانی که تکنیک‌های هوش مصنوعی هنوز پیشرفت نکرده بود، بنابراین همه جلوه‌ها به صورت دستی ساخته شد که پروسه زمانبری بود.

در مورد گروه تولید و بازیگران فیلم توضیح دهید.

فیلم دو بازیگر اصلی دارد، محمد رسول صفری که در فیلم‌های بلند، کوتاه و سریال‌ها حضور داشته و چهره شناخته ‌شده‌ای است و ترانه ولدیان که سابقه بازی در تئاتر، فیلم و سریال را دارند. تیم تولید نیز کوچک و جمع و جور بود. گروه ما به همراه عوامل پست پروداکشن شامل حدود نه نفر بود. ما سعی کردیم تیم را کوچک نگه داریم، محدود بودن گروه تولید باعث می‌شود هم کنترل پروژه ساده‌تر باشد و هم از نظر هزینه‌ها بسیار تاثیرگذار است و هزینه ساخت فیلم را به شدت کاهش می‌دهد. دقیقا به همین علت برخی از میزان هزینه فیلمی که ساخته‌ام تعجب می‌کنند و برایشان سوال است که چگونه می‌توان یک فیلم را با این میزان بودجه ساخت.

سینما را چطور آغاز کردید و چرا سینمای کوتاه را انتخاب کردید؟

رشته تحصیلی من مهندسی برق بود، اما تصمیم گرفتم علاقه‌ام، یعنی هنر را دنبال کنم. از آنجایی که مستقیم نمی‌توانستم وارد سینما شوم، تصمیم گرفتم جلوه‌های ویژه یاد بگیرم و از طریق آن وارد پروژه‌ها شوم. خوشبختانه فرصت‌های خوبی هم پیش آمد و در پروژه‌های مختلف کار و دوستانی پیدا کردم. اکنون مدتی است که فعالیت اصلی من روی نوشتن و ساخت فیلم کوتاه متمرکز شده است و کمتر در حوزه جلوه‌های ویژه فعالیت می‌کنم. در حقیقت ورود من به سینما از طریق جلوه‌های ویژه و پست پروداکشن بود که من را با تیم‌سازی و ساخت فیلم آشنا کرد.