سمانه شجاعی در گفتگو با صبا:

حفظ تعادل بین دیدن و شنیدن بزرگترین چالش بود

بزرگ ترین چالش همزمانی مداوم نریشن با تصاویر بود. اینکه چطور تعادل بین دیدن و شنیدن را برای حفظ مخاطب در مسیر درست قصه حفظ کنم، چالشی بود که باید در کارگردانی و دراماتورژی به آن فکر می‌کردم.

مریم عظیمی– در چهل‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، حضور پررنگ زنان انیمیشن‌ساز بار دیگر نشان داد که سینمای کوتاه ایران تنها عرصه‌ تجربه‌گری نیست، بلکه بستری برای اندیشیدن و گفت‌وگوست. سمانه شجاعی با سومین اثر خود، «ممنونم دکتر فارسی»، به چالشی میان «دیدن» و «شنیدن» می‌پردازد، و حمیده متولی‌زاده با نخستین فیلمش، «قفس»، ذهن انسان را در بند نمادها و محدودیت‌های خودساخته به تصویر می‌کشد. گفت‌وگو با این فیلم‌سازان نشان می‌دهد چگونه تخیل، صبر و نگاه فلسفی زنان جوان، موتور خلاق انیمیشن امروز ایران شده است.

سمانه شجاعی برای سومین بار با انیمیشن «ممنونم دکتر فارسی» در جشنواره فیلم کوتاه تهران حضور دارد. توزیع این فیلم از ابتدای سال ۲۰۲۵ میلادی آغاز شده و تاکنون در بسیاری از جشنواره‌های بین‌المللی از جمله انیمیشن تورنتو، انیم‌آرته برزیل، بیگ‌سین لندن، کارتون آندرگراند سنگاپور و… پذیرفته شده است. جشنواره فیلم کوتاه تهران، نخستین اکران داخلی این اثر به شمار می‌آید.

ورود شما به دنیای انیمیشن چگونه بود؟

من انیمیشن را در فضای آکادمی در مقطع ارشد آموخته و تجربه کردم. البته پیش از ورودم به رشته انیمیشن، کارهای انیمیشن برای تبلیغات تلویزیونی هم ساخته بودم. در عین حال بخاطر مهارتم در طراحی و نقاشی که رشته‌ام در دوره کارشناسی بود، به سرعت توانستم در انیمیت و فضاسازی در انیمیشن مسیر خودم را پیدا کنم.

این انیمیشن چند دقیقه است و ساخت آن چقدر طول کشیده و تیم تولیدش چند نفره بود؟

«ممنونم دکتر فارسی» انیمیشنی ۸ دقیقه‌ای با تکنیک دو بعدی کامپیوتری است و ژانر آن سایکو دراما می باشد. تولید این اثر ۴ سال طول کشید و این طولانی ترین فیلم من و تقریبا دو برابر فیلم های قبلی‌ام که به ترتیب ۴ و ۵ دقیقه بودند، است. در این پروژه یک گروه حدودا ۱۴ نفره‌ی بسیار حرفه‌ای و بااستعداد در کنارم بودند. امین کفاش زاده فیلمنامه را نوشت و آندره آس مولین که در حین تحصیل در بلژیک با او آشنا شدم آهنگسازی فیلم را انجام داد. همچنین زهره علی اکبری که بین فیلمسازان بسیار شناخته شده هست امر صداگذاری و طیبه باغبانی نیز حدود دو دقیقه از انیمیت ها را انجام دادند و…

با چه چالش هایی در مسیر ساخت آن مواجه بودید؟

بزرگ ترین چالش همزمانی مداوم نریشن با تصاویر بود، درحالیکه کلمات بار اطلاعاتی را به دوش می‌کشیدند که به ندرت معادل بصری در تصاویر داشتند. اینکه چطور تعادل بین دیدن و شنیدن را برای حفظ مخاطب در مسیر درست قصه حفظ کنم، چالشی بود که باید در کارگردانی و دراماتورژی به آن فکر می‌کردم. این فیلم در دو نسخه فارسی و انگلیسی صداگذاری شده و در جشنواره های خارجی نسخه انگلیسی آن پخش می شود.