مریم عظیمی – در جشنواره امسال فیلم کوتاه تهران، دو انیمیشن متفاوت از دو فیلم‌ساز جوان جلب توجه کرده است: «مرغسانان» ساخته سارا علی‌مرادی، نگاهی استعاری به روزمرگی انسان‌ها در قالب حیوانات دارد، و «بر فراز ابرها» به کارگردانی مهدی برق‌زدگان، تجربه‌گرایی و خطرپذیری را برای کودکان به تصویر می‌کشد. هر دو کارگردان با مسیرهای متفاوت اما انگیزه‌ای مشترک، از عشق به انیمیشن و چالش‌های تولید مستقل می‌گویند؛ از کمبود امکانات در شهرستان تا امید به دیده‌شدن در مهم‌ترین جشنواره فیلم کوتاه کشور.

سارا علی‌مرادی با نخستین تجربه خود در انیمیشن، «مرغسانان» که با تکنیک فریم‌به‌فریم ساخته شده در جشنواره فیلم کوتاه تهران حضور دارد. او در گفت‌وگو با خبرنگار «صبا» از ایده این اثر، دشواری‌های تولید دانشجویی و چالش فعالیت مستقل در اصفهان می‌گوید.

ساخت انیمیشن را چطور آغاز کردید؟

انیمیشن «مرغسانان» پروژه پایان‌نامه کارشناسی ارشدم بود که پس از آن ادامه داده و تکمیلش کردم.

 ایده این اثر چگونه متولد شد و به چه موضوعی می‌پردازد؟

انیمیشن درباره گرفتار شدن انسان‌ها در روزمرگی است؛ مفهومی که در قالب حیوانات بیان شده، هرچند موضوع فیلم درباره انسان‌هاست.

 در طول ساخت این انیمیشن با چه چالش‌هایی روبه‌رو بودید؟

این انیمیشن دانشجویی بود و اگرچه با مرکز گسترش قرارداد داشتم، اما بودجه کافی برای تشکیل تیم کامل نداشتم. ناچار بودم بیشتر کار را خودم پیش ببرم و به همین دلیل روند ساخت نزدیک به دو سال طول کشید. حتی در میانه کار مجبور شدم برای تأمین هزینه آهنگساز و صداگذار، سرِ کار بروم.

 با توجه به اینکه در اصفهان فعالیت می‌کنید، آیا در همکاری با افراد متخصص این حوزه با محدودیت مواجه‌اید؟

بله، مخصوصاً در بخش‌هایی که حضور کارگردان ضروری است. مثلاً می‌توانستم کامپوزیت یا انیمیت را از راه دور واگذار کنم، اما صداگذاری و آهنگسازی نیاز به حضور من داشت. از آنجا که مرکز همه‌چیز تهران است، ناچار بودم مدام در رفت‌وآمد باشم.

 مهاجرت هنرمندان به تهران باعث شده همکاری در شهرهای دیگر سخت‌تر شود. نظر شما چیست؟

واقعاً همین‌طور است. این رفت‌وآمدها انرژی زیادی می‌گیرد و وقت زیادی تلف می‌شود. تا دوباره به روال کار برگردی، دشوار است. خیلی از هنرمندان پس از رسیدن به سطحی از کار به تهران می‌روند و دیگر دسترسی به آن‌ها سخت می‌شود، البته این تصمیمی شخصی است.

 آیا ممکن است شما هم در آینده چنین تصمیمی بگیرید؟

به آن فکر کرده‌ام و حتی موقعیتش هم پیش آمد، اما علاقه‌ای به ماندن در تهران نداشتم.

 حضور در جشنواره چه اهمیتی برایتان دارد؟

حس بسیار خوبی دارم. وقتی آدم دو سال برای کاری زحمت می‌کشد، اولین خواسته‌اش دیده شدن اثر است. فیلم کوتاه معمولاً سود مالی ندارد و سازندگان آن را برای بیان حرف خود می‌سازند.

 آیا «مرغسانان» در جشنواره‌های دیگری شرکت کرده است؟

بله، آن را به جشنواره‌های «نهال» و «آب و آتش» ارسال کرده‌ام، اما هنوز نتایج اعلام نشده است.