راحله امینیان در گفتگو با صبا:
«تهران۲۰» اعتماد مردم را بدست آورده است
این برنامه اعتماد مردم را به دست آورده است. مسئولان وقتی روی صندلی برنامه مینشینند، میدانند یا باید پاسخ قانعکننده بدهند، یا اگر ندهند، رسانه و مردم پیگیرشان میشوند.

پگاه زارعی – نام برنامه «تهران۲۰» برای یک بار هم که شده به گوش هر مخاطب ایرانی رسیده است، برنامهای که با سبقه چند دههای به بررسی و تحلیل موضوعهای مختلف اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، هنری و… میپردازد. این برنامه با اجرای راحله امینیان و علی مروی به تهیهکنندگی مجتبی احمدی، روی آنتن شبکه تهران سیما میرود. به همین منظور در ادامه گفتوگوی روزنامه صبا با مجری این برنامه مطالبهگر را خواهید خواند.
چرا مجری این برنامه باید نقشی فراتر از یک مجری صرف داشته باشد؟
مجری در «تهران۲۰» فقط اجراکننده و مدیر فضای برنامه نیست؛ باید در قامت خودش یک کارشناس باشد. موضوعات برنامه معمولاً چالشی و مطالبهگرانهاند و نگاه کارشناسی مجری در پیشبرد بحث نقش اساسی دارد. همین موضوع جذابیت کار را برای من چند برابر و البته سختی آن را هم بیشتر کرده. وقتی دو سال پیش مدیر وقت شبکه تهران پیشنهاد اجرای برنامه «تهران۲۰» را مطرح کرد، در ابتدا شدیداً مقاومت کردم، چون حوزه کاریام همیشه برنامههای اجتماعی بوده. اما گفتند «تهران ۲۰» هم برنامهای اجتماعی است، البته با نگاهی متفاوت. در نهایت پذیرفتم، با این شرط که در حوزه تخصصی خودم یعنی مطالبات زنان و خانواده فعالیت کنم. به همین دلیل پرونده تخصصی زنان و خانواده را شنبهشبها در برنامه باز کردیم و اکنون هم با همین رویکرد ادامه میدهیم؛ چون معتقدم زنان را نمیشود از خانواده جدا کرد و این دو باید کنار هم دیده شوند.
چرا اصرار دارید مسئله زنان جدا از خانواده بررسی نشود؟
جدا کردن این دو، جفا در حق زنان است. مثلاً موضوع مهریه مطالبه یک زن است، اما تبعات آن مستقیماً به خانواده به همسر و به فرزندان برمیگردد؛ پس اینها منفک از هم نیستند. من معتقدم باید خانواده را کلی دید، بعد سراغ اجزا رفت. اینکه بگوییم زن و مرد دو هویت مستقل و جدا از خانوادهاند، به نظرم ظلم به خودمان و به ساختار خانواده است.
در دو سال حضور شما در «تهران ۲۰»، چه مطالباتی در حوزه زنان به نتیجه رسیده است؟
ما در حوزه زنان موضوعات مختلفی را بررسی میکنیم؛ از اصلاح قانون مهریه تا ورزش زنان، سلامت، اشتغال، زنان سرپرست خانوار و مباحث جوانی جمعیت. پروندههای را نمیگشاییم و سپس ببندیم؛ همه باز هستند و به تناوب پیگیری میشوند. مسئولان میآیند قول میدهند، ما چند ماه بعد دوباره دعوتشان میکنیم تا گزارش بدهند. مثلاً در حوزه زنان سرپرست خانوار، پس از طرح مسائل، مسئول مربوطه بازگشت و گزارش اقدامات ارائه کرد. خشونت خانگی و همسرآزاری را هم با جدیت از بهزیستی پیگیری میکنیم. درباره زنان شاغلی که فرزند زیر دو سال دارند و حمایت لازم دریافت نمیکنند، نهادهای مربوطه را پای پاسخگویی میآوریم. یعنی ما در چند محور موازی کار میکنیم و پروندهها بسته نمیشود.
به نظر شما چه چیزی باعث ماندگاری «تهران۲۰» شده؟
این برنامه اعتماد مردم را به دست آورده است. مسئولان وقتی روی صندلی برنامه مینشینند، میدانند یا باید پاسخ قانعکننده بدهند، یا اگر ندهند، رسانه و مردم پیگیرشان میشوند. مردم میبینند که صدایشان شنیده و پیگیری میشود و همین رابطه بین مردم و برنامه را مستحکم کرده. این پیگیری، حلقه مفقوده بسیاری از برنامههای مطالبهگر است، اما در «تهران۲۰» تهیهکننده برنامه به شدت پیگیر است و کوتاه نمیآید. به همین دلیل مخاطب احساس میکند حرفش جدی گرفته شده. ضمن اینکه برنامهای با این سطح مطالبهگری، در شبکههای دیگر کمتر وجود دارد.
یکی از نقاط قوت برنامه، پرداخت به موضوعات روز است. این رویکرد چطور اجرا میشود؟
«تهران ۲۰» همیشه بهروز است. مثلاً همان شبی که کلیات اصلاح قانون مهریه تصویب شد، نماینده مجلس همان شب در برنامه حاضر شد و دربارهاش توضیح داد. این انعطاف و سرعت عمل، برنامه را مؤثرتر میکند.





