مریم عظیمی _ نمایش «اولین گمنامه» به نویسندگی علیرضا ناسوتی، کارگردانی علیرضا عمرانی و تهیه کنندگی محمدعلی ذاکری به مناسب ایام فاطمیه، از 2 آذر آغاز شده و تا 10 آذر ماه در سالن سنگلج روی صحنه خواهد رفت. این نمایش رئالیستی به آنچه بر حضرت فاطمه روا شده در کنار مسائلی که پس از واقعه عاشورا اتفاق است می‌پردازد. در ادامه، گفتگوی خبرنگار صبا با تهیه‌کننده این نمایش را می‌خوانید.

حرفه اصلی‌تان چیست و ورودتان به عرصه تهیه‌کنندگی نمایش چطور بود؟

من یک دبیر فرهنگی و معلم ریاضی هستم که در قسمت پرورشی در خدمت بچه‌ها بوده به مشاوره آموزشی می‌پردازم. تهیه کنندگی از اینجا شروع شد که نیت ما خدمت‌گزاری بود و هدف‌مان این بود که معارف اهل‌بیت را در قالب تئاتر و هنر بیان کنیم. رفته‌رفته در این چند سال، به لطف حضرت زهرا در این جایگاه فعالیتمان گسترده‌تر شد و تا جاییکه می‌توانیم سعی بر این داریم که از هر خدمتی که بشود در این جایگاه انجام داد، دریغ نکنیم.

همکاری‌تان با آقای عمرانی در این زمینه چطور شکل گرفته است؟

چند سالی است که ما برای کارگردانی آثار از ایشان دعوت می‌کنیم. در واقع در ابتدا دو سال پیش از ایشان دعوت کردیم تا به عنوان بازی‌گردان در کنار نمایش «نظاره‌گر» که قرار بود در حوزه هنری اجرا شود، باشند و سال پیش نیز همچون امسال از ایشان درخواست کردیم که بحث کارگردانی را قبول کنند. بنابراین امسال سومین سالی است که در خدمت ایشانیم و به نظرم واقعا لطف حضرت زهرا بود که واسطه رفاقت ما با یکدیگرشدند.

آیا وزارت فرهنگ از این آثار پشتیبانی می‌کند و این پشتیبانی جنبه مالی دارد؟ یا کار با سرمایه شخصی استفاده پیش رفته است؟

از آنجایی که نمایش ‌ما تاریخی است و به صورت مستند و متقن از روی کتاب‌های تاریخی نوشته می‌شود، خیلی دوست داریم که مجوز رسمی هم بگیریم تا تبلیغات‌مان مشکل نخورد. به هر حال اینکه فرایند مجوز گرفتن و نمایش مستند کامل طی شود سبب می‌شود که دیگران با خیال راحت بپذیرند که چه اتفاقاتی در صدر اسلام افتاده است. برای همین ما حتی در سال‌هایی که در سالن‌های وزارت ارشاد اجرا نمی‌کردیم، از مسئولین امر خواهش می‌کردیم که بیایند، بازبینی کرده و مجوز صادر کنند. امسال هم، الحمدلله با یک مرتبه بازبینی، توانستیم مجوز را بگیریم. بحث پشتیبانی مالی در کار نبوده و همیشه به قول معروف این فضا، فضای دلی بوده و به‌صورت خودجوش کار انجام می‌شده است.

بنابراین بعد مالی‌اش را به ‌صورت مستقل و فردی جلو می‌برید؟

بله کاملاً درست است.

با توجه به این که این دومین اجرای شما در سالن سنگلج است، مخاطب سنگلج را تا این لحظه چطور دیدید؟

به لطف خدا از طرف سالن‌های متعددی درخواست داشتیم تا تا کار را آن‌جا اجرا کنیم. پیرو همین امر ما چند موضوع را مدنظر گرفتیم: یکی بُعد مسافت بود، دیگری امکانات سالن، و یک مورد مهم دیگر مخاطب بود. یکی از دلایل انتخاب سالن سنگلج این بود که مخاطبان این سالن عموم مردم هستند و چون ما با زبان هنر صحبت می‌کنیم، شاید تا رسیدن به بخشی از نمایش مخاطب متوجه موضوع اثر نشود، بعد از آن ما سیر نمایش را با یک شیب ملایم نمایش به داستان حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها وصل می‌کنیم. فضای سنگلج و همراهی و استقبال مخاطبانش در سال گذشته، سبب اصلی این بود که ما امسال دوباره در مجموعه سنگلج توفیق خدمت‌گزاری داشته باشیم.

تمرینات این نمایش چقدر طول کشیده؟

تمرینات این نمایش حدود دو ماه طول کشیده است اما فرایند نوشتن متن نمایشنامه، سوژه‌یابی، پیدا کردن مستندات و کتاب‌های مرتبط با این نمایش و بعدش هم تمرین‌های سرود و تمرین‌های تئاتر و… حدوداً شش ماهی طول کشیده است یعنی از آن روزی که نویسنده قلم برداشته تا اجرا، حدوداً شش ماه است که مشغولیم.

آیا همکاری شما با علیرضا ناسوتی نویسنده‌ اثر، محمدود به این نمایش بود با در آثار قبلی نیز همکاری داشتید؟

الحمدلله آقای ناسوتی هم با قلم سبزشان و هم توانایی بسیار بالایشان در این زمینه، سه سال است که همراه ما هستند و ما نیز در کنار ایشان توفیق خدمتگزاری داریم. الحمدلله، ایشان در زمینه نوشتن متن‌های تاریخی و رئال امروزی بسیار حاذق، ماهر و توانمندند و همین امر سبب ادامه دار شدن این همکاری است.

سخن پایانی

همه‌ی همّ‌ و غمّ و تلاش ما بر این است که با این اثر، گوشه‌ای از معارف اهل‌بیت را به مخاطبان‌مان معرفی کنیم و در این راه قدم کوچکی برداریم. لذا از هر کسی که توانایی‌اش را دارد خواهش می‌کنم که برای تبلیغ، انتشار و اشتراک معارف اهل‌بیت قدمی بردارد؛ خواهش می‌کنم که هم خودشان شرکت کنند و هم دیگران را دعوت کنند، ان‌شاءالله که این برنامه مرضیِ رضای حضرت زهرا باشد این برنامه.