ناصر آویژه در گفتگو با صبا:
ما به وظیفه روشنگریمان عمل کردیم؛ حالا نوبت مدیران است
ما به وظیفه روشنگری خود عمل کردیم. انتظار داریم بدنه مدیریتی نیز به وظیفه اجرایی خود عمل کند و به این بلاتکلیفی پایان دهد. این تأخیر هزینهبر است؛ آینده فرهنگی ما در گرو تصمیمات امروز شماست.

معصومه دهقان– اظهارات تازه وزیر فرهنگ درباره تعیین تکلیف معاونت هنری تا پیش از جشنوارههای فجر، اگرچه از نظر زمانی میتواند به این دوره بلاتکلیفی پایان دهد، اما برای جامعه تئاتر هنوز در حد یک وعده باقی مانده است. گفتوگوهای پیشرو که در پی نامهای سرگشاده از سوی جمعی از هنرمندان تئاتر شکل گرفته، تلاشی است برای یادآوری این نکته ساده اما حیاتی: بحران تئاتر با اعلام زمان حل نمیشود، بلکه نیازمند تصمیم، اقدام و بازسازی اعتماد از دسترفته است؛ اعتمادی که به باور هنرمندان، بیش از آنکه در انتظار نام یک مدیر باشد، چشم به تغییر رویکرد مدیریتی دوخته است.
امضای یک نامه سرگشاده، برای ناصر آویژه، بازیگر و کارگردان نه از سر خشم، که یک ضرورت اخلاقی بوده است. او در این گفتوگو با تأکید بر بلاتکلیفی مدیریتی تئاتر ایران، هشدار میدهد که فقدان مدیریت مستمر، کیفیت تولیدات را فرسوده و اعتماد مخاطب را تحلیل برده؛ وضعیتی که بیش از همه، آینده نسل جوان تئاتر را تهدید میکند.
وقتی پای نامه سرگشاده را امضا کردید، چه حسی داشتید: ناامیدی، خشم یا ضرورت اخلاقی؟
صرفاً ضرورت اخلاقی برای دفاع از هنر. خشم از بیعملی نتیجه طبیعی آن بود.
در زمان نگارش، به چه چیزی بیشتر فکر میکردید: مشکلات روزمره یا آینده حرفهای تئاتر؟
کاملاً به آینده حرفهای تئاتر؛ چون مشکلات روزمره بدون ساختار درست، تکرار میشوند.
فقدان مدیریت مستمر تا چه حد میتواند کیفیت تولیدات و اعتماد مخاطب به تئاتر را کاهش دهد؟
فقدان مدیریت مستمر، کیفیت را زیر سؤال میبرد، زیرا هیچ پروژهای فرصتِ بلوغ و بررسی دقیق پیدا نمیکند و اعتماد مخاطب را تحلیل میبرد؛ چون او دیگر نمیداند چه کسی پاسخگوی عملکرد هنری خواهد بود.
به نظر شما این بیتدبیری بیشتر به هنرمندان حرفهای ضربه میزند یا به نسل جوان و تازهکار؟
به نسل جوان ضربه سنگینتر و بلندمدتتری میزند، چون مسیر ورودشان را مسدود میکند.
اگر بخواهید وضعیت فعلی تئاتر ایران را با یک جمله توصیف کنید، آن چیست؟
تئاتر ایران، در حالت «تعلیق» است.
پیام شما به مدیران فرهنگی که هنوز وضعیت تئاتر را جدی نگرفتهاند چیست؟
این تأخیر هزینهبر است؛ آینده فرهنگی ما در گرو تصمیمات امروز شماست، خواهشمندم به جای حرف، اقدام کنید.
صحبت پایانی
ما به وظیفه روشنگری خود عمل کردیم. انتظار داریم بدنه مدیریتی نیز به وظیفه اجرایی خود عمل کند و به این بلاتکلیفی پایان دهد.





