مریم عظیمی– نمایش «روزهای بی‌باران» به نویسندگی و کارگردانی امین بهروزی این روزها در تماشاخانه هما به روی صحنه می‌رود و بازیگران نام آشنایی مانند وحید آقاپور، محمد صدیقی مهر، پردیس شیروانی و مریم داننده فرد به ایفای این اثر می‌پردازند. این نمایش با محوریت روابط انسانی، تنهایی، مدرنیسم و هویت تلاشی در جهت جلب توجه مخاطب به حساسترین مفاهیم و عواطف بشری دارد. در ادامه گپ و گفت خبرنگار صبا با بازیگر این نمایش را می‌خوانید.

شما آخرین بازیگری بودید که به این پروژه ملحق شدید. چه عواملی باعث شد در نهایت حضور در این پروژه را انتخاب کنید؟

بله، من تقریباً هفت یا هشت روز مانده به شروع اجرا، به دلیل مشکلی یکی از دوستان نتوانست در پروژه حضور پیدا کند و من این فرصت را پذیرفتم. البته این تصمیم پرریسک بود، چرا که حجم مونولوگ‌ها و دیالوگ‌ها بسیار زیاد و محوریت کار بر گفت‌وگوهاست. با این حال، بازیگری چنین چالش‌هایی را می‌پسندد و ما به عنوان بازیگر دوست داریم خود را در این چالش قرار دهیم و حال قضاوت در مورد نتیجه آن بر عهده مخاطب است.

درباره پیچیدگی‌های شخصیت «مهرداد» بگویید.

«مهرداد» کاراکتری پیچیده است؛ کسی که پر از حفره‌های عاطفی است و در شرایطی قرار می‌گیرد که باید این موضوع سختو شنگین را با دوستش در میان بگذارد. او به عنوان یک پزشک موقعیت اجتماعی خوبی دارد، اما با توجه به حفره‌های عاطفی که از کودکی با او همراه بوده و همچنان در بزرگسالی با آنها مواجه است او را در روابط اجتماعی‌اش دچار پیچیدگی‌هایی می‌کند و همین موضوع شخصیت او را پیچیده‌تر می‌کند.

لحظات طنز و صمیمی که بین مهرداد و پوریا شکل می‌گیرد در روند تمرینات چگونه بود؟

من با توجه به کاراکتری که بازی می‌کنم نمی‌توانم چندان وارد آن بحث طنز بشوم چون شخصیت مهرداد با «پوریا» تفاوت دارد. اما از آنجاییکه به شخصه بیشتر در آثار کمدی به ایفای نقش پرداخته‌ام و به ذات این ویژگی را دارم در صحنه‌های دو نفره با «پوریا» هیچ مشکلی نداشتم و بدون تلاش خاصی این ویژگی در کار همراه من است. بخصوص که بازیگر نقش پوریا یعنی وحید آقاپور خود هنرمندی خلاق و طناز است و قرار گرفتن ما کنار هم باعث می‌شود این صحنه‌ها واقعی و ملموس باشند و وقتی تماشاچیان نگاه می‌کنند، یاد رفاقت‌های واقعی‌شان بیفتند و با این موقعیت کاملاً همذات‌پنداری کنند.