مریم عظیمی– گروه سینمایی هنر‌وتجربه میزبان بسته‌ای از چهار فیلم کوتاه تحت عنوان «دادخواست» است که فیلم‌های «روز خداحافظی» از فرزاد رنجبر، «مرتد» از امیر ابیلی و داوود مرادیان، «تانکر» از امیر پذیرفته و «آپاترید» از سیدمحمد حسینی را به نمایش می‌گذارد. در ادامه گپ‌وگفت خبرنگار صبا با فرزاد رنجبر، کارگردان «روز خداحافظی» را می‌خوانید.

یک وقفه ده ساله میان دوره اول فیلمسازی شما با این دوره از آثارتان وجود دارد دلیل این امر چه بود؟

پس از دوره اول فیلمسازی شاید عجله کردم و سال ۹۰ فیلم بلندی با بودجه شخصی ساختم که لطمه سنگینی به من زد و باعث شد چند سال از فیلمسازی دور باشم. این اتفاق به نوعی برای من یک شکست کامل محسوب می‌شد اما خوشبختانه دوباره از سال ۱۴۰۰ کارم را با ساخت فیلم «گودال» آغاز و با فیلم‌های «آپولو» و «روز خداحافظی» دنبال کردم.

معمولاً وقتی فیلم ساز پس از یک شکست دوباره به کار باز می‌گردد خیلی قوی‌تر و کم اشتباه‌تر عمل می‌کند

بله من اشتباهات قبلم را تکرار نکردم مضاف بر اینکه در این مدت روی خلاهایی که داشتم کار کردم و همه این‌ها باعث شد بتوانم کامل‌تر به این مسیر بازگردم.

ایده روز خداحافظی چگونه متولد شد و آیا به یک رویداد واقعی می‌پردازد؟

ایده روز خداحافظی در مقطعی متولد شد که خود من خیلی به مرگ فکر می‌کردم حال شاید این به واسطه تولد و به دنیا آمدن پسرم و یا مسائل دیگری بود و به موازات این فضای ذهنی در فضای مجازی پستی دیدم که فردی برای خرید یک ماشین و سفرهایی که با آن خواهند کرد چقدر رویا پردازی می‌کند و حال که در آستانه مرگ قرار دارد این ماشین به دستشان رسیده در پارکینگ خانه است و مایه عذاب و ناراحتی شده، به نظرم این موقعیت جوهره دراماتیک زیادی داشت و می‌توان گفت که تضاد جالبی میان مرگ و زندگی در این موقعیت وجود دارد و این در واقع نقطه شروع روز خداحافظی و قصه‌اش بود.

این فیلم چند دقیقه است و ساختش چقدر زمان برده؟

روز خداحافظی ۲۰ دقیقه است ما برای بازیگران تمرینات زیادی در نظر گرفتیم مضاف بر اینکه آقای داریوش رشادت که نقش اصلی فیلم را بازی می‌کردند یک رژیم ۴۰ روزه وحشتناک گرفتند و نزدیک به ۲۰ کیلو برای این نقش وزن کم کردند آن هم با وجود اینکه خودشان فرد لاغر اندامی هستند و این پروسه ۴۰ روزه نیز به زمان تولید اضافه شد. جدای از این کل فیلمبرداریی‌ها در ۶ جلسه انجام شد و انتخاب ما برای لوکیشن‌های داخلی و خارجی فیلم شهر ساری بود.

از بازخوردی که تا این لحظه از مخاطبان گرفته‌اید بگویید؟

مخاطب تا این لحظه روز خداحافظی را خیلی دوست داشته و با اینکه روز خداحافظی فیلمی بسیار تلخ و موضوع آن مرگ است و معمولاً فیلم‌های تلخ در جلب رضایت مخاطب به نسبت فیلم‌های کمدی شانس کمتری دارند ولی روز خداحافظی توانسته مخاطب را با خود همراه کند. یک نکته مهم و جالب هم این بود که با توجه به موضوع فیلم و اینکه برخی مخاطبان در طول تماشا گریه کردند اما حالشان با فیلم خوب بود و در واقع می‌توان روز خداحافظی را یک فیلم حال خوب کن دانست.

چطور شد که این بسته شکل گرفت و شما چهار کارگردان در کنار یکدیگر قرار گرفتید؟

این بسته در واقع توسط سازمان رسانه‌ای اوج از محصولات خود طراحی و انتخاب شد و به‌عنوان یک بسته به هنر و تجربه ارائه گردید. اگر درست به خاطر داشته باشم، در تیرماه بود که پیشنهاد آن مطرح و این فیلم‌ها‌ به‌عنوان آثار منتخب انتخاب گردید. پس از آن جلسات هماهنگی برگزار شد و تصمیم گرفتیم در کنار یکدیگر این مسیر را پیش ببریم.

با توجه به اینکه پیش‌تر نیز چندین بار چنین بسته‌هایی از فیلم کوتاه در هنر و تجربه اکران شده، آیا فکر می‌کنید این سبک اکران باعث توجه بیشتر مخاطب به سینمای کوتاه شود؟

قطعاً همین‌طور است. فرصت اکران برای فیلم کوتاه می‌تواند باعث شود که این آثار ارتباط بهتری با مخاطب، به‌ویژه مخاطبان عام برقرار کنند و به نظر من این مسئله اهمیت بسیار زیادی دارد.