مریم عظیمی _ «یتیمچه» نمایشی به نویسندگی کهبد تاراج و کارگردانی مهرداد ضیایی است که به یکی از بغرنج‌ترین مسائلی که انسا‌ن‌ها ممکن است در کودکی با آن مواجه شوند می‌پردازد: تعرض محارم. این اثر خانواده‌ای را به روی صحنه می‌آورد که هنوز خبر فاجعه بار را نشنیده‌اند اما همه چیز آنچنان متزلزل است که هر لحظه امکان دارد فرو بریزد. در این نمایش بازیگرانی چون افسانه چهره‌آزاد، الهه شه‌پرست، کهبد تاراج، هوشنگ قوانلو، نازنین حشمدار و مهدی صباغی به ایفای نقش می‌پردازند و عطا رفعت‌خواه بازیگر خردسال اثر است. این اثر بعد از اتمام جشنواره نمایش‌های آئینی سنتی دوباره به صحنه سالن چهارسو بر می‌گردد و به مدت یک هفته اجرای آن ادامه خواهد داشت. در ادامه گپ و گفت خبرنگار صبا با بازیگر این نمایش را می‎خوانید.

چه مولفه‌هایی سبب شد که حضور در این اجرا را بپذیرید؟

در ابتدا متن و دیالوگ‌های بسیار زیبا و شنیدنی آن که حتی برای من نیز تازگی داشت، توجهم را جلب کرد. همینطور تراژدی این اثر و تأکید آن بر نقش حساس و تأثیرگذار خانواده، به‌ویژه پدر و مادر، در سرنوشت فرزندان و حضور آقای مهرداد ضیایی به عنوان کارگردان اثر از جمله نکاتی بودند که سبب شد حضور در این اثر را بپذیرم.

لطفا از اهمیت پرداختن به چنین موضوعاتی در تئاتر بگویید.

به باور من، تئاتر یعنی زندگی؛ تئاتر تجربه‌ای را به تماشاگر نشان می‌دهد که یا پیش‌تر ندیده و نشنیده، یا بر عکس به ‌نوعی خود درگیر آن بوده، یا در اجتماع با آن روبه‌رو شده است. در هر حال، تئاتر می‌تواند به‌ عنوان یک شیوه درمانی برای جامعه نیز مورد استفاده قرار گیرد، چرا که امکان بازنمایی و بازاندیشی مسائل انسانی و اجتماعی را فراهم می‌کند. از این منظر، نمایش می‌تواند ابزار مؤثری باشد برای مواجهه با موضوعاتی که جامعه درگیر آنهاست؛ چه تماشاگر آن را تجربه کرده باشد و چه نه، در هر صورت با آن روبه‌رو می‌شود. همین ویژگی است که اهمیت و کارکرد تئاتر را در مقام بازتاب زندگی برجسته می‌کند.

حضور بر صحنه تئاتر برای شما چه معنای ویژه‌ای دارد؟

به باور من، «خلق در لحظه» آن معنای ویژه‌ای است که این هنر دارد. اینکه همه چیز تنها در همان لحظه روی صحنه اتفاق می‌افتد. بازیگر در صحنه ارتباطی مستقیم با مخاطب برقرار می‌کند و این انتقال احساسات در لحظه‌ای کوتاه، تجربه‌ای خاص و تأثیرگذار است. اینکه بازیگر بتواند در آن لحظه تماشاگر را درگیر پیام نمایش کند، برای من بسیار جذاب است و به بازیگر امکان می‌دهد با اجرای زنده و بیان قوی، تمرکز مداوم و ارتباطی صادقانه با مخاطب داشته باشد و همین ویژگی‌هاست که تئاتر را برای من به هنری زنده و تکرار نشدنی تبدیل می‌کند.