مریم عظیمی– در چهارمین روز از چهل‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، خبرنگار صبا با چهار فیلم‌ساز جوانی گفت‌وگو کرده که هر یک با نگاهی متفاوت، از تجربه‌های نخستین و دغدغه‌های اجتماعی و انسانی خود در مسیر فیلم‌سازی گفته‌اند. از مهسا احمدزاده با فیلم «ماه پنه» که با نگاهی شاعرانه به کودکی خود بازگشته، تا حمید یوسفی با «چشم بسته» که نگاهی واقع‌گرایانه به خطا و تردیدهای انسان معاصر دارد؛ از سامان حسین‌پور با «پسر» که با جسارت به موضوعی حساس در بستر فرهنگی و اجتماعی ایران پرداخته، تا علیرضا محمدی جمیل‌آبادی با «خان‌بابا» که روایت انسانی خود را در دل روستایی از کرمان ساخته است. این گفت‌وگوها تصویری روشن از تنوع نگاه، خلاقیت و پویایی نسلی را ترسیم می‌کنند که سینمای کوتاه ایران را به سوی افق‌های تازه‌ای از اندیشه و بیان هنری سوق می‌دهد.

«خان بابا» یک ملودرام اجتماعی با مدت زمان ۱۸ دقیقه و ۳۴ ثانیه است که اولین حضور علیرضا محمدی در جشنواره فیلم کوتاه تهران را رقم زده است. این فیلم در یکی از روستاهای کرمان به نام دارسینوئیه ساخته شده و فیلمبرداری آن چهار روز زمان برده است.

این فیلم به چه موضوعی می‌پردازد؟

تمرکز داستان فیلم بر شخصیت پیغام‌رسان و چالش‌هایی که در انتقال یک پیام سرنوشت‌ساز پیش رویش قرار می‌گیرد است.

چند بازیگر در این فیلم حضور داشتند؟

در این اثر احمد دهقان رحیمی، الهام خدابنده‌لو، عرفان سروستانی و رضا درویش گوهری چهار نقش اصلی را بر عهده داشتند و سه نابازیگر نیز نقش‌های فرعی را ایفا کردند.

در ساخت فیلم چه چالش‌هایی داشتید؟

از نظر مالی، چون در کرمان بهای زیادی به ساخت فیلم داده نمی‌شود، جذب اسپانسر بسیار سخت حتی غیر ممکن است به همین دلیل هزینه‌های فیلم را خودم تأمین کردم. در مورد لوکیشن یا عوامل نیز چالش خاصی نداشتیم و همراهی ساکنان روستا بسیار کمک‌کننده بود. انتخاب لوکیشن‌ها طوری بود که خلوت و مناسب فضای کار باشد و بسیاری از مسائل پیش‌بینی شده بود. تنها چالش اصلی بحث اسپانسرینگ بود که بعداً انجمن سینمای جوان بخشی از هزینه‌ها را تقبل کرد.

آیا ورود شما به عرصه فیلم‌سازی از طریق شرکت در کلاس‌های انجمن سینمای جوان بود؟

بله همه چیز از انجمن سینمای جوان کرمان شروع شد. خوشبختانه و از شانس خوب من بود که استاد رضا فهیمی بعد از چندین سال به کرمان آمده بودند و از اساتید انجمن بودند و من بسیار مدیون ایشان هستم، علاوه بر ایشان یک تیم حرفه‌ای در تمام حوزه‌ها به ما آموزش دادند و در نهایت خروجی‌اش همین آثار هستند که در جشنواره حضور دارند. هدفم من از روز اول این بود که بالاخره فیلم بسازم و اگرچه در ابتدا چالش‌های زیادی وجود داشت ولی در نهایت همه چیز به خوبی پیش رفت.

فکر می‌کنید این حضور می‌تواند در آینده در خصوص جذب اسپانسر و همکاری با افرادی که مد نظرتان است، به شما کمک کند؟

بله، مطمئناً. حضور در جشنواره و آشنایی با دیگر فیلم‌سازان و عوامل سینما می‌تواند فرصت‌های همکاری در آینده را فراهم کند. هرچند که ما در کرمان هم به فعالیت‌های خودمان را ادامه می‌دهیم و فیلمنامه بعدی من آماده است. همچنین پروژه مستندی دارم که سوژه پرتره است و درصدد شروع آن هستیم و این ارتباطات می‌تواند مسیر پیشرفت این پروژه‌ها را هموار کند.